LawyerOn.pl

Blog Doradztwa Prawnego

Prawa konsumentów Prawo w handlu

Osoba prowadząca działalność gospodarczą – przedsiębiorca czy konsument

Sharing is caring!

Coraz częściej odwiedzający nas akwizytorzy oferujący różnego rodzaju towary mogące zaspakajać zarówno potrzeby domowników oraz przedsiębiorstwa, wręcz namawiają swoich kontrahentów na zakup produktu „na firmę”. Działając wówczas jako przedsiębiorcy a nie konsumenci w świetle art. 22^1 KC, pozbawieni jesteśmy praw konsumenckich m.in. prawa odstąpienia od umowy.

Jednak czy w każdym przypadku??

 

Rozpoczynamy cykl artykułów dotyczących tej tematyki. Na zakończenie cyklu otrzymacie Państwo wzór odstąpienia od umowy dla „przedsiębiorców” dokonujących zakupu „na firmę” we miejscu zamieszkania.

Dzisiaj artykuł pt. „Osoba prowadząca działalność gospodarczą – przedsiębiorca czy konsument”

Zapisz się do NEWSLETTERA aby być na bieżąco


W świetle przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, działalnością gospodarczą nazywamy „zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły”, zaś przedsiębiorcą w świetle cytowanej ustawy jest „osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą”. Ponadto „za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej”, zaś w świetle przepisów Kodeksu cywilnego „Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, (…) prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową”, na co szerzej zwrócono uwagę w Rozdziale I niniejszej pracy.

Jak wynika ze danych Głównego Urzędu Statystycznego, w Polsce na koniec czerwca 2015 roku największą liczbę podmiotów gospodarki narodowej stanowią osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą 2.971.290 podmiotów (z czego 285 927 to spółki cywilne), pozostałe podmioty to spółki prawa handlowego 313.000, fundacje i stowarzyszenia działające jako przedsiębiorcy 9.800 podmiotów, oraz spółdzielnie 9900 podmiotów1. Jak wskazują przedstawione dane, działalność gospodarcza prowadzona przez osoby fizyczne jest najpopularniejszą formą prowadzenia przedsiębiorstwa. Brak wymaganego kapitału zakładowego, zachęca osoby fizyczne do prowadzenia działalności w tej właśnie formie. Wiele z nich, nie mogąc znaleźć pracy podejmują działalność w formie samozatrudnienia. Należałoby się zatem zastanowić czy osoby samozatrudnienie można nazwać profesjonalistami w obrocie handlowym oraz czy zawieranie umów z pozostałymi przedsiębiorcami nie będzie można zakwalifikować do obrotu konsumenckiego. Zważywszy na fakt, iż prowadzona przez nich działalność służy jedynie możliwością ograniczenia skutków braku znalezienia pracy, tak naprawdę z wielu względów ograniczanie możliwości korzystania z praw udzielonych konsumentom, było by nie tyle niesprawiedliwe ale krzywdzące, gdyż samo prowadzenie działalności w formie samozatrudnienia powoduje wiele komplikacji i nieudogodnień. Przykładem może być osoba świadcząca usługi sprzątające, która ze względu na przepełniony rynek pracy nie mogła znaleźć zatrudnienia w oparciu o umowę o pracę. Wielu profesjonalnych przedsiębiorców i instytucji uzależnia możliwość „zatrudnienia” takich osób jedynie w oparciu o prowadzoną przez nich działalność gospodarczą, a więc innymi słowy mówiąc prowadzenie tejże działalności gospodarczej będzie jedyną możliwością świadczenia usług np. sprzątających. W konsekwencji jest to często jedyna możliwość de facto podjęcia „zatrudnienia”, powodując jednocześnie, iż osoba ta staje się przedsiębiorcą w świetle ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej oraz Kodeksu cywilnego. Należy jednak wskazać, że fakt bycia przedsiębiorą nie pozbawia osoby fizycznej korzystania z praw przysługujących konsumentom a jedynie niektóre czynności prawne w obrocie handlowym będą kwalifikowane jako czynności zawierane pomiędzy profesjonalistami.

Jak wskazuje Radwański „człowiek może występować w różnych rolach społecznych, na co szczególną uwagę zwraca nowoczesna nauka socjologii. W szczególności od podjętej przez niego roli różne są oczekiwania i oceny społeczne co do jego zachowania” wg niego właśnie w tym tle należy rozumieć człony definicyjne konsumenta zgodnie z art. 22[1] K.C. Bowiem za konsumenta uważa się osobę fizyczną (człowieka) jedynie w przypadkach, gdy dokonywane przez niego czynności prawne nie są związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową. Zatem każdy człowiek nie tylko posiada właściwości występowania jako konsument, ale role te w rzeczywistości wypełnia, gdyż w przypadku braku takiej możliwości trudne byłoby funkcjonowanie we współczesnym społeczeństwie2.

Mając na uwadze powyższe, kwalifikacja osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą jako przedsiębiorcy w świetle Kodeksu cywilnego oraz ustawy o prawach konsumenta, będzie związana właśnie z czynnościami prawnymi jakie będzie dokonywał. Dlatego też możliwości korzystania z uprzywilejowanych praw konsumenckich, będzie uzależnione nie od faktu zarejestrowanej działalności gospodarczej, ale tego czy czynności prawne podejmowane w obrocie będą bezpośrednio z nią związane.

1 Źródło: Centralny Ośrodek Informacji Gospodarczej na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego – uwzględniono tylko podmioty aktywne
2 Z. Radwański, A. Olejniczak – Prawo cywilne – część ogólna, op.cit., s.206

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*

code